NAUKA – DROGA DO WIARYGODNOŚCI

Na początku lat osiemdziesiątych Tadeusz Cegliński rozwijał swoją działalność uzdrowicielską w Republice Federalnej Niemiec. W  maju 1985 roku  w Instytucie Zagadnień z Pogranicza Psychologii i Psychohigieny na Uniwersytecie we Freiburgu (Institut für Grenzgebiete der Psychologie und Psychohygiene Albert – Ludwigs Universitat Freiburg) pod kierownictwem prof. dr. Hansa Bendera rozpoczął się proces naukowego dokumentowania osiągnięć terapeutycznych Tadeusza Ceglińskiego, czego dowodem jest bogata korespondencja z tego okresu. 

 

Dokumentacja, osiągnięcia i zainteresowanie naukowców
zdolnościami Tadeusza Ceglińskiego

Zagłębiając się w historię jego działalności uzdrowicielskiej, nie można pominąć dokumentacji, jaką zgromadził. Oto przetłumaczone na język polski fragmenty niektórych pism, jakie nadesłali do niego niemieccy naukowcy.

 

Od prof. Hansa Bendera z Uniwersytetu w Freiburgu:
19 sierpnia 1985 r.

„Szanowny Panie  Cegliński.
Pragnę podziękować Panu za przesłane fotokopie pisemnych oświadczeń od pacjentów, którzy zwrócili się do Pana o pomoc. Przesłany przez Pana materiał jest bardzo interesujący i wywiera silne wrażenia na czytelniku. Ten fakt powiększył moje życzenie poznania Pana osobiście w jak najbliższym czasie […] z serdecznymi pozdrowieniami. Prof. H. Bender”.

Kolejny list prof. Hansa Bendera do Tadeusza Ceglińskiego z 13 maja 1985 r.

 

17 grudnia 1985 r.

Szanowny Panie Cegliński.
Dziękuję za Pańskie pismo z dn. 11.12.1985, jak również za oświadczenia pacjentów, z którymi się zapoznałem, i które wzbudziły moje ogromne zainteresowanie. W dalszym ciągu pragnę śledzić Pańskie właściwości lecznicze. Może istnieje możliwość, aby zajął się Pan jedną z naszych pacjentek, Panią […], która od czterech lat cierpi na ciężką chorobę […]. Najlepszym rozwiązaniem byłoby jednotygodniowe próbne leczenie. […], przy czym zapewniamy Panu zwrot kosztów podróży, jak również odpowiednie honorarium. […]. Załączam serdeczne pozdrowienia i życzenia z okazji świąt i Nowego Roku. Pański prof. Hans Bender.